๐–๐š๐š๐ซ๐จ๐ฆ ๐‹๐ฎ๐œ๐ฒ ๐–๐š๐ฅ๐ค๐ž๐ซ ๐จ๐ง๐ฐ๐ž๐ž๐ซ๐ฌ๐ญ๐š๐š๐ง๐›๐š๐š๐ซ ๐ข๐ฌ

Op 22 juli 1871 staat Lucy Walker op de top van de Matterhorn โ€“ 4.478 meter hoog. Gekleed in een wijde jurk, keurige schoenen en op een dieet van champagne en biscuitcake. Dat is nog eens wat anders dan ๐’‰๐’‚๐’“๐’•๐’Œ๐’†๐’Œ๐’” en een ๐‘ฌ๐’Š๐’ˆ๐’†๐’“ ๐‘ฌ๐’™๐’•๐’“๐’†๐’Ž๐’† ๐’‰๐’Š๐’ˆ๐’‰ ๐’‘๐’†๐’“๐’‡๐’๐’“๐’Ž๐’‚๐’๐’„๐’† outfit.

O ja, vier dagen later staat ze op de Eiger. En ze heeft nog reuma ook.

Vrouwen in de bergen โ€“ in de tijd van Lucy zijn ze zeldzaam. Na haar beklimming duurt het nog 100 jaar voordat vrouwen berggids mogen worden. In Italiรซ komt de eerste vrouw in 1980 van de gidsenopleiding: Giuliana Cavallaro. In Zwitserland duurt het nรณg langer โ€“ pas in 1986. En nog steeds is maar twee procent van alle berggidsen vrouw.

Lucy Walker (wat een naam!) is een heldin. Tegendraads, eigenwijs en geweldig stoer. Stel je voor, op je leren muiltjes naar de top van een vierduizender. Doe dat Lucy maar eens na.