De lucht trekt open en de hemel is blauwer dan blauw. Alles is helderder en dieper van kleur, alsof iemand een lens heeft scherp gesteld. De Italiaanse vlag op het veldje voor de hut wappert, al is de rode baan… Verder lezen →
En waarom dat laatste kopje thee geen goed idee was Je ligt lekker in je warme slaapzak. Je dikke buurman op het πππππ snurkt zachtjes en buiten loeit de wind om de berghut. De regen tikt tegen het raam. Na… Verder lezen →
Voor Rifugio Monte di Neve zit een meisje met een tuinbroek en rubberlaarzen. Ze vlecht behendig een paar touwtjes in elkaar. Ik strompel op mijn blaren naar de ingang. Ze kijkt op. βWat een lelijke schoenen heb jij,β zegt ze…. Verder lezen →
© 2026 Josine Pieters — Ondersteund door WordPress
Thema door Anders Noren — Omhoog ↑