Het juryrapport over Monte di Neve tijdens de uitreiking van de Literaire Parel, categorie Beste Boek:

β€˜Wat een debuut!

De lezer waant zich direct in de Italiaanse Alpen waar Eva, nadat haar relatie verbroken is, zomaar aan het werk gaat in een Rifugio. Al is die naam misschien teveel eer voor de krakkemikkige berghut op de Monte di Neve. Eva maakt al gauw een bijzondere verbinding met Julia, de slimme dochter van de norse berghuteigenaar. De innerlijke en uiterlijke kenmerken ook van de andere personages worden zeer goed uitgediept, zonder in teveel uitleg te vervallen. De krakkemikkigheid van de berghut lijkt hierbij symbool te staan voor meerdere personages. Gedurende het verhaal bevrijdt Eva zich van haar oude overtuigingen en kan zij daardoor het antwoord vinden op de vraag wat er met de moeder van Julia gebeurd is.

Het boek is stijlvast en beeldend geschreven. Voeg daar de relatief korte hoofdstukken aan toe en je blijft nieuwsgierig doorlezen. Dat Josine Pieters aan het eind de clichΓ©s wist te omzeilen, vinden wij een enorme plus.’